Przyjmuje się, że koty brytyjskie pochodzą od zwykłych kotów domowych żyjących w starożytnym Rzymie. Na terenach obecnej wielkiej Brytanii znalazły się dzięki legionistom rzymskim, którzy najechali wyspy 2000 lat temu. Przywieźli oni koty, aby walczyły z gryzoniami niszczącymi zapasy żywności. Przez kolejne wieki koty te były traktowane jako zwierzęta gospodarskie, cenione przede wszystkim za swoją łowność. W drodze selekcji naturalnej koty brytyjskie wykształciły muskularny, zwarty tyłów i szerokie barki, krótkie mocne nogi oraz krótkie, niezwykle gęste futro. Z czasem ludzie zaczęli dostrzegać cenne walory ich wnętrza takie jak lojalność, nienachalna towarzyskość i spokojne, pełne ufności usposobienie. Dzięki temu stały się nie tylko pomocnikami w prowadzeniu gospodarstwa, ale również wiernymi towarzyszami życia.

Zainteresowanie wyspiarzy hodowlą i doskonaleniem własnych linii kotów rasowych rozkwitło w XIX wieku. Przyczyniła się do tego obecność raz kotów przybyłych z krajów Orientu. Dumni Brytyjczycy postanowili bowiem określić swoją własną lokalną rasę jako przeciwwagę dla egzotycznych przybyszów z dalekich krajów.

Koty brytyjskie wyróżniają się silną osobowością połączoną z opanowaniem i dużą rezerwą. Nie wymagają tyle zainteresowania ze strony ludzi co przedstawiciele innych raz. Nie gardzą czułościami, ale niechętnie dają się brać na ręce czy sadzać na kolana, jeżeli same tego akurat nie chcą. Wolą przebywać w pobliżu człowieka-leżąc u jego boku lub chodząc za nim krok w krok i obserwując jego działania. Sprawiają wrażenia, jakby prowadziły spokojny i dyskretny nadzór nad wszystkim co się dzieje w ich domu. Są zwierzętami bardzo lojalnymi, szybko i trwale przywiązują się do opiekuna i do innych osób, będących w ich rozumieniu domownikami. Dzięki tej lojalności i wrodzonej cierpliwości doskonale układają sobie stosunki z dziećmi.

Jeżeli chodzi o temperament, to są to koty umiarkowanie aktywne. Są kotami cichymi - wydają ciche miauknięcia jedynie wtedy, gdy mają do nas jakąś sprawę...

Koty brytyjskie nie wymagają specjalnych zabiegów kosmetycznych oni intensywnej pielęgnacji futra. Do usuwania martwego włosa stosujemy gumową szczotkę lub rękawice, może również zwilżoną ręką usunąć taką sierść. W związku z tym, że oczy brytyjczyka nie są osadzone płytko, nie wymagają szczególnych zabiegów. Należy jednak sprawdzać je codziennie, usuwając wydzielinę zalegającą w kącikach. W razie potrzeby należy przemywać oczy wacikiem zwilżonym wodą lub specjalnym płynem. Uszy trzeba czyścić wacikiem lekko zwilżonym w specjalnym, przeznaczonym do tego płynie. Kotów brytyjskich nie trzeba kąpać w wodzie. Do czyszczenia zabrudzeń najlepiej stosować szampony w pudrze.

Szerzej: Magazyn dla miłośników kotów KOT

Miesięcznik Felinologiczny Nr 12(16)grudzień 2006, str. 23-35